Jestem wariatką o wielu twarzach
Błąkam się w świecie swojej poezji
Jestem szalona, wiem o tym dobrze
Mam chory umysł, rozchwiane nerwy
Schizofreniczka - tak mówią ludzie
Co nie odróżnia życia od bajki
Pisze o bzdurach i wierzy w miłość
Patrzy przez pryzmat kłamstwa, nie prawdy
Jestem wariatką w domu wariatów
Siedzę zamknięta na cztery spusty
Moja choroba wciąż się pogłębia
Nic nie uleczy już mojej duszy
Wciąż piszę wiersze szukając sensu
Zarówno w sensie, jak i w bezsensie
Ma chora głowa szuka rozwiązań
A ręka kreśli wciąż wers po wersie
Jestem wariatką - wszyscy tak mówią
Bo pragnę zmienić coś na tej ziemi
Chcę własne myśli przelać na papier
By ludzie z oczu zasłonę zdjęli
Aby dostrzegli sens w swym istnieniu
Aby ujrzeli co niewidzialne
Lecz dla nich jestem tylko wariatką
Wszystko co robię jest nienormalne
Jestem wariatką, po co to komu ?
Ciąg pustych wersów, nieskładne rymy
Też mi poezja!
To chyba żarty !
Zdania zwyczajne !
Powód do drwiny !
Czy sens w tym jakiś ? - nie ma żadnego
Wszystko jest chore, jak moja głowa
Nie umiem pisać, jestem wariatką
Gdyż całą siebie w szufladzie chowam